من چو رویای بشر چون سایه در مهتاب شب. من یک آواز غمم، چون آرزوی نی لبک. من همه دلتنگی یک غربتم، یک آرزوی بی تمام وصلت یک قطره باران، با تمام موج هستی بی فنا و بیقرار و بیکران. من یک انسانم، نیازم، آرزویم، خواب و رویایم ، همیشه زندگی است. زندگی بی عشق و انس و عدل و آزادی، همیشه بندگیست. در ره عشق جان سپردن، زندگی، آزاده گیست.
+ نوشته شده در Sat 6 Jun 2009ساعت 12:13 PM توسط میثاق آزاد |