_{در این شب پس از وقوع حادثه با مسئول امور دانشجویی در سفارت بنام آقای باقری تماس گرفته شد و ایشان در کمال (           ) این مورد را با خود بی ارتباط دانست و بچه ها را پاس داد به آقای هامونی سفیر کشورمون که ایشان هم همین برخورد را داشتند.}

_{نمیدونم کسی نیست به این آقایان بگه اکه به شما ارتباطی ندارد پس مربوط به کدام ارگان در خارج از کشور میشه رسیدگی به مسائل دانشجویان و اتباع ایرانی. اگه ما دانشجو ها نباشیم امثال باقریها به چه دردی می خورند. شاید تنها برای برگزاری یکسری مجالس صرف شام و بودجه تراشی برای اصراف پول ملت.}  

 قبل از بحث پیرامون مسئله مورد نظر باید نکته ای انحرافی مورد توجه قرار گیرد. مدتی است که واژه ملیتهای ایران به عمد یا به سهو از جانب برخی از ایرانیان مورد استفاده قرار میگیرد. به نوعی که این دسته از افرادهر یک از اقوام ایرانی را یک ملت دانسته که در کنار سایر اقوام و یا به قولی ملیتهای دیگر در غالب ایران قرار دارند. قطعااین مسئله خود نیز نقض غرض میباشد زیرا هر ملت دارای مشخصه های خاص خود از قبیل پرچم ملی، سرود ملی، نشان ملی  و هر آنچه را که مظاهر ملیست دارا میباشد. در واقع هر ملت به مجموعه افرادی گفته میشود که در چارچوب یک کشور زندگی میکنند. به بیان صحیحتر گفتگو از ملیتها به مثابه گفتگو از کشورها است. که قطعا این رویه مغایر با وحدت و حفظ تمامیت ارزی ایران میباشد. بطور کل کشور ایران دارای یک ملت تشکیل یافته از اقوام مختلفی است که در یک نظام دموکراتیک هیچ یک نباید بر سایرین برتری داشته باشد. واژه پرشیا بجای ایران بزرگ یکی دیگر از همین اشتباهات تاریخی است. زیرا پرشیا تنها قسمتی از خاک ایران است ولی ایران تشکیل شده از دهها قوم و تیره گوناگون است که امروزه سرزمین آریاییها نامیده میشود. ایران کشوریست که از دیرباز دارای اقوام مختلفی بوده که این اقوام در طول تاریخ در راه سرزمین ایران بسیار جانفشانیها نموده اند و به جرات میتوان گفت قسمتهایی که از ایران تجزیه شده اند هیچ کدام نه به میل باطنی خود بلکه بر اثر سستی و اهمال حکام وقت ایران و نفوذ قدرتهای بزرگ جدا شدند. اما متاسفانه در طول تاریخ اقوام ایرانی نتوانستند حقوق حقه خود را از حکومتهای ایران بگیرند و به عنوان اقلیت شناخته شده اند و از خواسته های خود دور مانده اند. لازم به ذکر است که واژه اقلیت که درباره این عزیزان بکار رفته بسیار توهین آمیز بوده است زیرا تعداد جمعیت و وسعت جغرافیایی یک قوم هیچگاه نمیتواند میزان حقوق انسانهای آن قوم را افزایش یا کاهش دهد و یا استفاده از الفاظ اقلیت یا اکثریت را در مورد ایشان مجاز بدارد به یک معنا ((اگر یک نفرهم که باشیم حقیقت باز هم حقیقت است ))

مسائلی که باید در مورد قومیتها مورد لحاظ و توجه قرار گیرد عبارتند از:

۱- آموزش زبانهای محلی در کنار زبان ملي فارسی: هر یک از اقوام ایرانی دارای زبانهای مادری خاص خود میباشند که از روی قائده به آن عشق ورزیده و تکلم دارند و خواستار این امر هستند که در کنار زبان همبستگی ملی زبان مادری خود را در محدوده جغرافیایی خود تعلیم ببینند .

۲- تخصیص منابع و بودجه بصورت برابر در سراسر کشورایرا: یکی از عواملی که باعث تکدر خاطر اقوام ایرانی را فراهم آورده است عدم تخصیص برابر بودجه کشوری  برای تمام نقاط ایران میباشد که قطعا در یک نظام دموکراتیک این امر قابل حل خواهد بود.

۳- حق استفاده از افراد بومی جهت مقامات محلی: در راستای تمرکز زدایی و حق برابر هر یک از اقوام ایرانی میتوانند مقامات محلی خود را از میان هم کیشان وهمشهریان خود گزینش کنند تا به این ترتیب بتوانند خود مسائل کلان استانی خود را حل و فصل کنند.

۴- استفاده از همه اقوام ایران در پستهای کلیدی کشوری ولشگری: این حق هر فردیست که با توجه به لیاقت و شایستگی خود در تصمیم گیریهای کلان مملکتی و نظامی شرکت بجوید و فارغ از هر قومیت و مذهبی که دارا میباشد بتواند بدلیل وجود قابلیتهایش پستهای کلیدی را بدست بیاورد.

میثاق نامه حقوق بشر پس از جنگ جهانی دوم در سازمان ملل به تصویب رسید وافتخار ایرانیا ن این است که یکی از تدوین کنندگان این میثاق نامه مرحوم فریدون هویدا میباشد واین نشاندهنده این است که ایرانیها در این زمینه همیشه دستی در آتش داشته اند. جدا از آنکه بنیان گذار حقوق بشر جهان نیز کوروش بزرگ شناخته شده است. امروزه در تمامی کشورهای مدرن حقوق بشر مورد پذیرش قرار گرفته و به اجرا در می آید گو اینکه تعدادی از کشورهای غیر دموکراتیک این میثاق نامه را امضا کرده و متعهد به اجرای آن شده اند ولکن در عمل رفتاری بر خلاف با حقوق بشر دارند. بر مبنای دیدگاه حقوق بشر  تمامی انسانها فارغ از هر نژاد، قوم، مذهب، عقیده و جنسیت برابر بوده وانسان بودنشان خود نیز غایت است. هیچکس نباید به صرف دارا بودن عناوین ذکر شده مورد آزارو اذیت قرار گیرد و شخصیت انسانیش خدشه دار شود. انسان بودن انسان گواه ارزشمندی اوست نه مقام و منزلت وی. در نظام مبتنی بر حقوق بشر تاکید بر تکثر انسانها است و البته نظام خلقت این تکثر را با آفریدن انسانها از انواع نژادها وفرستادن گونه های مختلف دینی صحه گذارده است.

 دموکراسی مهمترین جزء این مانیفست است. زیرا در پرتوی دموکراسی حقوق بشر واقوام مورد احترام قرار میگیرد. تردیدی نیست که در دنیای امروز گفتمان غالب ومسلط در صحنه جهانی حکومت بر پایه دموکراسی میباشد. دموکراسی واژه ای یونانی متشکل از دو کلمه دمو(مردم) و کراسی(بزرگ منشی) میباشد که تعاریفی از این دست داراست: حکومت مردم بر مردم، حکومت اکثریت با حفظ حقوق اقلیت ، روشی معین برای رسیدن به نتایج نامعین و یا التزام به اصل بازی (سیاست) وقواعد آن نه نتیجه بازی. اندیشه دموکراسی تا این حد دارای تسلط بوده که حتی حکام جوامع غیر دموکراتیک سعی مینمایند به نوعی رفتار و حکومت خود را دموکراسی بنامند و یا حداقل این گونه تظاهر کنند. اهمیت حکومت بر این پایه این است که قدرت به شکلی برابر توزیع گشته و در میان قوای حکومت جداسازی صورت گرفته تا از تجمع و تمرکز قدرت جلوگیری شود زیرا (هر قدرتی فاسد میکند قدرت مطلق مطلقا فاسد میکند). در دموکراسی حق همیشه با مردم ومبتنی بر رای آنان میباشد. هیچ کس بهتر از مردم نمیتواند خود را دلسوزتر از دیگران بداند و برای آنان تکلیف تعیین کند. حکومت هیچ فرد گروه دسته و ایدئولوژی دارای تسلط مطلق وابدی نبوده وانسانها میتوانند سرنوشت خود را تغییر داده زیرا دارای عقل شعور و درک هستند و اگر آحاد ملت نظام فکری مشخصی را نخواهند آن نظام با نظر مردم صحنه را ترک میکند بدور از خونریزی  و خشونت. دموکراسی توافقی اجتماعی است میان خود مردم. حکومت نه از مشروعیت الهی آسمانی و مذهبی بر خوردار است و نه از مشروعیت زمینی همچون قومی و نژادی تنها و تنهاترین منبع نیرودهی به حکومت تبلور خواست مردم است. حکومت از جانب خود هیچ وظیفه و تعهد و رسالت اخلاقی  نداشته و تمام مسئولیتهایش محدود به آن چیزی است که مردم در چار چوب قانون به آنها داده اند. از این نظرگاه به تعبیر جامعه شناسانه میتوان برای حکومت کارکرد قائل شد. بنابراین کسانی که به حکومت به عنوان معلم اخلاق، رهبر مراد چراغ به دست و پیشوا مینگرند دیدگاهی غیر جامعه شناسانه به حکومت داشته و قائل به حکومت دموکراسی نمیباشند. البته در طول تاریخ کسانی بوده اند که در تعارض با دموکراسی بوده وآنرا دارای معایبی میدانند. اما مهم اینجاست که کدام نظام فکری و سیاسی توانسته نظامی برتر و کاملتر از دموکراسی ارائه دهد که ضعفهای آنرا نداشته و یک سرو گردن بالاتر باشد؟ (حکومت دموکراسی حکومت بدیست اما از سایر حکومتها بهتر است)

^{دست در دست هم برای ایران بزرگ ، سرافراز و متمدن کوشش نماییم}

مجموعه نویسندگان پایگاه اینترنتی آریارمن در تلاش برای آبادانی و سر افرازی ایران در صحنه جهانی پس از پژوهشها و رایزنیها میان یکدیگر به یک جمع بندی اجمالی در باب الزامات کشور داری در آینده ایران رسیده اند واین جمع بندی شامل 3 جزء دموکراسی ، حقوق بشر و اقوام وملیت می باشد. گفتنی است یاران پایگاه فرهنگی آریارمن نخستین هدف خود را بنیان گذاری فرهنگ نیک و افزایش خِرد و دانش مردم ایران زمین میداند. آشنایی با فرهنگ و زندگی نیاکان کشور عزیزمان ایران و پایه گذاری رفتار، کردار و گفتار نیک آنان در ایران امروز بخشی از هدفهای این پایگاه میباشد. این پایگاه با اینکه خود را جدا از هرگونه جناح بندیهای سیاسی میداند و به هیچ حزب, گروه, انجمن, گروه نظامی و سیاسی وابسته نمیداند ولی با برداشتهای فکری گروه فرهنگی آریارمن بر سر آینده ایران بصورت کلی به یک مانیفست دموکراتیک رسیده اند که نوع حکومت پادشاهی یا جمهوری آن با رعایت موارد زیر تاثیری در کل دموکراتیزه کردن ایران ندارد. این امر زمانی محقق خواهد شد که موارد حقوق بشر و آزادی انسانها و 3 بند زیر را در خود جای داده باشد تا در سیستم کشوری آینده ایران نه پادشاه حق دیکتاتور شدن را داشته باشد و نه رئیس جمهور. از آنجایی که ما بر این باور هستیم که کشورهای بیگانه در هیچ زمانی از تاریخ نه تنها در جهت منافع ملی ما گام برنداشته اند بلکه برای ضربه زدن به تمامیت ارضی، تاریخ، فرهنگ و سرمایه های ملی از هیچ قدمی روی گردان نبوده اند به همین جهت ما خود را میراث داران این سرزمین میدانیم و حق تک تک ما ایرانیان است که با همفکری یکدیگر برای آینده بهتر کشورمان قدم برداریم و دست همه استعمارگران را برای ابد کوتاه نماییم. ایرانی میتواند و بایستی سرافراز در جهان ظاهر گردد. دست در دست یکدیگر برای این مهم کوشش میکنیم.

مروروي بر اهداف ملي پايگاه تاريخ و فرهنگ ايران

دادن آگاهي هاي تاريخي و فرهنگي و شناساندن فرهنگ و آداب و سوم اقوام و سرزمينهاي ايران بزرگ.

حفظ تماميت ارضي ايران و مقابله به مثل در برابر هر كشور، گروه يا حزبي كه بر ضد كيان ايران زمين كوشش ميكند.

كوشش براي حفظ آثار باستاني ايران كه شناسنامه ملي هر كشوري است.

كوشش براي جذب همه اقوام ايران و براي لغو قراردادهاي ننگين و استعماری تركمانچاي و گلستان و كردستانات تا بحرين و هرات و بلخ.

شناساندن موسیقی، فرهنگ، تاریخ و تمدن جهانی ایران بزرگ.

درخواست از دولت و همه اقوام ايراني براي گسترش و پروش زبانها و گویشهای كردي، بلوچي، تاتی، آذری و ديگر گويشهاي محلي كه به عنوان ريشه هاي هويت ملي ايران محسوب مي شوند و تشكيل پژوهشكده ها و فرهنگسراهاي مرتبط با آن.

برقراري انسان محوريت در ايران و زنده کردن فرهنگ اصیل ایرانی: کردار نیک، گفتار نیک، پندار نیک

درخواست از دولت براي اجراي اصل 15 قانون اساسي پيرامون تقویت زبانها و گويشهاي محلي و گسترش كانالهاي محلي، روزنامه هاي محلي، دانشسراهاي محلي و . . . در چهارچوب كشور و قوانين ايران.

برخورد با هرگونه تفكر بيگانه پرستي، جدايي خواهي، استقلال خواهي پیر استعمار جهان انگلستان. كشور و خاك ايران متعلق به همه ملت ايران است و هيچ شهر و منطقه اي حق خودمختاري ندارد. توطئه خودمختاری و یا فدرالیزم اندیشه ای خام و در جهت منافع روس و انگلستان است که هرگز در ایران یکپارچه عملی نخواهد شد.

ايستادگي در برابر متجاوزين تاريخي كشور ايران انگلستان، اعراب، آمريكا و روسها  و حفظ كامل استقلال ملی. انگلستان بزرگترین دشمن ایران میباشد که با سیاستهای استعماری و متجاوزانه خود لکه ننگینی در تاریخ سیصد سال اخیر ما محسوب میشوند. اعراب دشمنان بی خرد و بی فرهنگ ما محسوب می شوند که امروزه عروسکی در دستان بیگانگان بر ضد ایران هستند. روسها نیز از متجاوزین و اشغالگران کهن هفده شهر قفقاز میباشند. آمریکایی ها نیز در طول تاریخ کمتر از صد سال اخیر فقط جهت منافع نفتی خویش با ایران رابطه داشته اند و هیچ سودی به ملت ما نرسانده اند. حق توحشی که آنان از ملت کهن ایران میگرفتند برگ ننگینی دیگری در تاریخ معاصر ایران به ثبت رسیده است.

پشتيباني از اقوام كرد ايراني ساكن در تركيه و عراق كه در زير فشارهاي ملتهاي بيگانه ( عثمانیان و اعراب ) زندگي را سپري ميكنند و جذب آنان و سرزمينشان براي الحاق به كشورشان ايران.

زنده کردن مالكيت قانوني و تاريخي 85 درصدي ايران از درياي پارس (خليج فارس) و كوتاه كردن دست بيگانگان از اين منطقه هميشه ايراني. با حمایت از بازگشت دوباره بحرین به خاک ایران.

برابري زنان و مردان در تمامي سطوح كشوري. آزاد بودن زنان براي شركت در مقامهاي رياست جمهوري، نخست وزيري يا پادشاهي.

حفظ فرهنگ و ملی مالكيت ابدي ايران بر جزاير هميشه ايراني سه گانه (تنب كوچك، تنب بزرگ و ابوموسي).

گسترش و زنده کردن هویت ملی ايران( گسترش موسيقي غنی و معنوی جهانی ایران، صنايع دستي ارزشمند، لباسهاي محلي، ادبيات، فرهنگ، هنر و...) با ايجاد پژوهشكدهها، فرهنگسراها و ادبكده براي هر شهر حتي مناطق دوردست ايران. هر ايراني باید خود را موظف بداند سهمي در برپايي اين شكوه بزرگ تاريخي داشته باشد. از ساختن فيلمهاي تاريخي و مستند تا ايجاد فرهنگسراي مردمي و تشكيل گروهاي غير دولتي.

رسيدگي و گسترش هرچه بيشتر امكانات به شهرهايي كه به دليل موقيعت كوهستاني، دوردست بودن از پايتخت، ويرانيهاي پس از جنگ و یا کوتاهی مسئولان دولتی از حقوق و امکانات زندگی مناسب محروم هستند. این امر با شناخت این مناطق، تاریخ و فرهنگشان و مکانهای باستانی آنان ممکن است. جلب توریست و درخواست از دولت برای آباد کردن و مدرن سازی این شهرها بخشی از اهداف ما میباشد. (بلوچستان، كردستان، خوزستان...)

 حذف واژه اقليت و اكثريت از جامعه کهن و یکپارچه ايراني. بر طبق باور نياكان بزرگ ما هر ايراني با هر دين، فرهنگ و زباني ايراني محسوب ميشود و هيچ اكثريتي بر هيچ اقليتي برتري ندارد. حتي يك نفر با يك باور خاص در ايران بايستي با ديگر افراد كل جامعه كه ضرري به منافع ملي نميزند برابر باشد و اقليت شمرده نشود.

احترام به اديان , مسلكها , باورهاي مذهبي و قومي هر منطقه و در صورت نداشتن ضديت با منافع ملي همگان در باورشان آزاد باشند. زرتشتی و مسیحی و آزادي و احترام برای همه ادیان , باورها و مسلکها. در نتیجه فرهنگ سازی در جهت احترام به عقاید اقوام , مسلک ها , باورهای قومی و منطقه ای ملت ایران.

گسترش و دگر باره فرهنگ ايراني در مناطق اقوام ايران: تركمنستان، بلوچستان، ازبكستان، تاجيكستان، ارمنستان، آران، كردستان تركيه، كردستان عراق و بحرين.

حذف واژه هاي موهن و ساختگي برای اقوام ايراني كه به نام مليت یا خلقها در برخي رسانه ها شنيده مي شود و برخورد با هرگونه پرچم به جز پرچم ايران كه براي شهرهاي ايراني ساخته شده باشد.

به رسميت نشانختن مليت و دولتهاي اقوام ايراني تازه استقلال یافته: ارمنستان، كردستان عراق، آران(جمهوري آذربايجان)،ازبكستان، تركمنستان، گرجستان، بحرين، بلوچستان، تاجيكستان، افغانستان از سوي ملت ايران. زيرا هيچيك از اين قوميتهاي ايراني به جز ايران ميهني ندارند و دولتشان مشروعيت ندارد. اقوام ايراني فقط در سايه كشورشان ايران داراي هويت و مشروعيت هستند. به خصوص کشورهای که عمرشان به۳۰ یا۴۰ سال هم نمیرسد و با یاری انگلستان این اهریمن جهانی و روس متجاوز از بدنه ایران جدا شده اند و حال امروز همچون عروسکی در دستان آنان میباشند و با اتخاذ تدابیر ضد ایرانی در این چند دهه اخیر، ملت ایران را بر باطل کردن قراردادها استعماری گذشته استوارتر کرده است.

پاينده ايران گهواره تاريخ و تمدن بشري

تصوير منشور پایگاه آریارمن

1 ـ بر اين باور باش كه عشق و دستاوردهاي عظيم، در برگيرنده مخاطرات بزرگ است.

2- آنگاه كه مي بازي، از باختت درس بگير.

3- سه اصل را دنبال كن: محترم داشتن خود، محترم داشتن ديگران، جوابگو بودن در قبال تمام كنشهاي خود.

4- به ياد داشته باش، دست نيافتن به آنچه مي خواهي، گاهي از اقبال بيدار تو سرچشمه ميگيرد.

5- قواعد را فرا گير تا به چگونگي شكستن آن ها به گونه اي شايسته، آگاه باشي.

6- نگذار ستيزه اي خُرد بر ارتباطي پرقدر، خللي وارد سازد.

7- هرگاه به اشتباه خويش پي بردي، بي درنگ گامهايي براي اصلاح آن بردار.

8- هر روز مجالي را صرف خلوت كردن كن.

9- آغوشت را به سوي دگرگوني بگشاي، امّا از ارزشهاي خود دست برندار.

10- به ياد داشته باش، خاموشي گاهي بهترين پاسخ است.

11- نيكو و آبرومند زندگي كن، آنگاه، به وقت سالخوردگي، هنگامي كه به گذشته بينديشي، از زندگي ات ديگر بار لذت خواهي برد.

12- فضاي عشق در خانه تو شالوده اي است براي زندگي ات.

13- در ناسازگاري ها با افراد مورد علاقه ات، تنها به وضعيت فعلي بپرداز. گذشته را بزرگ نكن.

14- دانش خود را تسهيم كن، كه طريقي براي دستيابي به جاودانگي است.

15- با زمين مهربان باش.

16- سالي يكبار به جايي برو كه پيش تر هرگز در آن جا نبوده اي.

17- به ياد داشته باش، بهترين رابطه، رابطه اي است كه عشقتان به يكديگر بر نيازتان به يكديگر فزوني يابد.

18- كاميابي خود را به داوري بنشين، از آن طريق كه بداني چه واگذارده اي تا كاميابي را بدست آوري.

19- به عشق و آشپزي با واگذاردن بي پروا دست ياب.

خانه دوست کجاست ؟ در فلق بود که پرسید سوار

آسمان مکثی کرد

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت به تاریکی شنها بخشید

و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت نرسیده به درخت

کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است

می روی تا ته آن کوچه که از  پشت بلوغ ، سر بدر می آرد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی

 و ترا ترسی شفاف فرا می گیرد

در صمیمیت سیال فضا ، خش خشی می شنوی

کودکی می بینی

 رفته از کاج بلندی بالا ، جوجه بردارد از لانه نور

و از او می پرسی

خانه دوست کجاست

(سهراب سپهری)

سرود مينوی زرتشت 

ای مزدا . ای دانای بزرگ . ای ناپیدای نیکی افزای

اینک فروتنانه خواهانم یاری ترا با دستانی برافراشته

خواستار شادی و شادکامه برای همه

بشنود تا با راستی و خرد و منش نیک خشنود سازم از خود روان آفرینش را

گله مند است روان آفرینش

گوید که چرا آفریدی مرا ؟    که بود هستی بخش من ؟

جهان آکنه از خشم . ستم . سنگدلی و زور گویی

بنما بر من رهایی بخش شایسته ای را

تنها تویی پناه من

   ای اهورا مزدا پایدار باد شهریاریت بر آفریدگانت

بر آبها و گیاهان و آنچه نیکو که تو آفریدی

بادا که راستی را نیرو بخشی و دروغ را ناتوانی بخشی

پیروز باد راستی   سرنگون باد دروغ

برود دروغ  سرنگون  برانداخته  رانده  نابود  و ناکام  باد دروغ ....

رهسپار راه آزادی

داریوش شاه در پاسارگاد برفراز پلکان آرامگاه کورش رو به سپاه چنین گفت :

بدانید دل ایرانیان همراه شماست .مبادا یکی از شما خشم گیرد و گوش یا زبان ایشان ببرد !

مبادا بر دشمنی که شمشیر افکنده و پشت به میدان است یورش برید !

زنان و کودکان را میازارید و چشم از دختران آنها پوشیده دارید تا اهورا مزدا شما را دریابد.

اینک نیزه مرد پارسی دور رفته ... که مرد پارسی بسی دور از پارس جنگ کرده است.

این گفتار آخر چنان شد که بر سنگنبشته ها نگاشته شد.

رهسپار نبرد شدیم.

سپاهیان در راه چنین زمزمه میکردند:

دلم از مرگ بیزار است

که مرگ اهریمن خو آدمی خوار است

ولی آندم کز اندوهان روان زندگی تار است

ولی آندم که نیکی و بدی را گاه پیکار است

فرو رفتن به کام مرگ شیرین است

همان بایسته آزادگی این است.

چو پا در کام مرگی تند خو دارم

چو در دل جنگ با اهریمنی پرخاشجو دارم

به موج روشنایی شستشو خواهم

ز گلبرگ تو ای زرینه گل من رنگ و بو خواهم!

آواز سپه دشتهای سرسبز ایران زمین را پر می کرد. نسیم روانبخش بوی گلها را در هوا می پراکند و درفش ایرانی را فراز می کند.

چهچهه هزاران و آواز دلاوران در هم می آمیزد . همه لبخند بر لب و ایمان وامید در دل دارند. گویی به میهمانی می روند.

آری اینگونه است سرشت میهن پرستان که واژه از گفتن درمیماند.

کدامین نغمه میریزد ؟

کدام آهنگ آیا میتواند ساخت

طنین گامهای استواری را

که سوی نیستی مردانه میرفتند

طنین گامهایی را که آگاهانه میرفتند ؟

در میانه راه سپه به هر شهر که میرسید کلانتر آن سامان به پیشواز می آمد .

مردم با دهل و دایره ونی لبک سربازان را تا پشت دروازه های شهر همراهی میکنند.

تا اینکه سرانجام به مرزهای بابل رسیدیم ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ای کاش آدمی وطنش را

همچون بنفشه‌ها

(در جعبه‌های خاک)

یک روز می‌توانست

همراه خویشتن ببرد هر کجا که خواست

در روشنای باران، در آفتاب پاک

 ۱ـ دوره ی اساتيری

اين بخش با داستان کيومرث، نخستين انسان آريای و نخستين شاه از دودمان پيشداديان، آغاز می شود. گفتنی است داستان کيومرث در شاهنامه با آن چه در متون اساتيری داريم، اندکی دگرباشی (تفاوت) دارد. داستان شاهان پيشدادی و دوره ی چيرگی اژدهاک (ضحاک) تازی بر ايران در اين بخش شاهنامه است.

 ۲ـ دوره ی پهلوانی

اين بخش با خيزش کاوه ی دلاور بر اژدهاک تازی آغاز می شود و گسترده ترين و زيباترين بخش شاهنامه است که داستان های زيبایی چون دلاوری های رستم و سوگ سياوش و نبردهای کی خسرو و ... را در بر دارد. گفتنی است دودمان پادشاهی کيانی نيز در همين دوره آغاز می شود. دوره ی پهلوانی با مرگ رستم جهان پهلوان، بزرگ ترين پهلوان شاهنامه به پايان می رسد.

۳ـ دوره ی تاريخی

بخش های آغازين اين دوره دوران گذار است و آرام آرام شخصيت های اساتیری، حماسی و نمادين جای خود را به شخصيت های راستين تاريخی می دهند. چنان که برای نمونه بهمن فرزند اسفنديار را برابر اردشير سوم هخامنشی (اردشير درازدست) دانسته اند. دوره ی تاريخی با يورش اسکندر گجسته ادامه می يابد. به داستان سلوکيان و اشکانيان در شاهنامه (به دلايلی که از گنجايش اين نوشتار بيرون است) تنها اشاره شده است. دوره ی تاريخی با داستان گسترده ی ساسانيان ادامه می يابد و با تازش تازيان نابخرد به پايان می رسد همان گونه که با يورش اين مردمان بی فرهنگ، تومار فرهنگ و شهرآيينی (تمدن) شگرف ايرانی در هم پيچيده شد.

نمیدانم ایران با اینهمه منابع سرشار گازی و نفتی چرا باید دچاری قطعی گاز شود؟ این سوءالیه که باید مسئولین مملکتی جواب بدهند